داشته های فضای نشر دی ماه

 ما حصل رصد اين ماه را بايد پيرامون سه  موضوع كودكان ,كودكان با نياز هاي ويژه و ارايه نحوه كلاسداري دانست .به عبارت بهتر بيش از 50 درصد كتب تربيتي اين ماه به كودكان اختصاص داشت .از نكات ويژه اين ماه به  علاقه مندي نويسندگان و ناشرین  آن پیرامون موضوع كودكان استثنايي ميتوان اشاره كرد كه حاكي از انعكاس مشكلات این قشر  به جامعه علمي و پاسخدهي ايشان در اين باب ميباشد.نكته بعدي پررنگ جلوه تر شدن بحث مربوط به كلاس و كلاس داري ومديريت نيروي انساني در  حيطه آموزش  ميباشد كه حكايت از نياز جامعه آموزشي و احتمالا بازتاب مشكلات مربوطه ميباشد.

اين  ماه مبحث تربيت اخلاقي نسبت به ساير موضوعات جلوه بسيار كم تري دارد و نسبت به  اهميت آن و نياز جامعه محل كار بيشتري را ميطلبد.

ادامه نوشته

عدالت آموزشی کجا رفته؟

آموزش و پرورش ایران را چگونه باید شناخت و مختصاتش را دریافت؟ بی تردید شاید جزو اولین پیشنهاداتی که به ذهن بیاید کاربرد پیمایش های اجتماعی و آزمون های آماری استاندارد است. آزمون‌هایی که پیش از هر چیز بر نگاه توده ای به مخاطب و درک همسان ساز مبتنی است. نگاهی که ناگزیر است از روا نمودن ستمی به نام ستم میانگین بر افراد ناهمگون جامعه مورد مطالعه‌اش. روشی که عزم نموده بر نادیده گرفتن نمونه های پراکنده و نامعمولی که کمر بر تکوین فردیت خود بسته اند. نمونه هایی که فقط باید با یک تعامل ارتباطی و نفس به نفس شدن شناخته شوند نه با آزمون های علمی!
الهه نیز نمونه ای از همین موارد است که اغلب دیده نمی شوند. اما برای تعالی و اعتدال چاره ای نیست جز فراهم آوردن فضایی برای دیده شدن الهه ها. فضایی که این بار توسط خانم اعظم کریمیان در وبلاگ شخصی‌اش به وجود آمد و ما نیز مغتنم شمردیمش.

الهه اهل نگار است. بچه یک روستای خوش آب و هواست که در خوابگاه این مدرسه زندگی را سر می کند. و انگار در سکوت سرشار روستا بیش از دیگران به جهان پیرامونش اندیشیده است. امسال وقتی فهمیدم آمده رشته ریاضی سعی کردم  معلم کلاسشان شوم. به نظرم استعدادی عجیب را کشف کرده بودم. با اینکه با بچه های مدارس تیزهوشان زیاد مرتبط هستم اما این بچه برایم عجیب بود.

ادامه نوشته